مزایای عملکرد و پایداری لوله های فاضلاب پی وی سی در استرالیا

مزایای عملکرد و پایداری لوله های فاضلاب پی وی سی در استرالیا

چکیده

 

پی وی سی بیش از ۴۰سال برای لوله های فاضلاب و لوله های زهکشی بهداشتی در استرالیا به طور موفقیت آمیز استفاده شده است.

دلیل این موفقیت، این است که عملکرد کلی لوله های پی وی سی در مقایسه با گزینه های مختلف بهتر است.

توانایی و آمادگی صنعت لوله های پی وی سی و اتصالات برای اتخاذ فن آوری های جدید و ویژگی های طراحی مرتبط با محیط زیست استرالیا، به اندازه سرمایه گذاری در تجهیزات تولید جدید و گسترش محدوده محصول مهم است.

استفاده از موادموثر و لوله های پی وی سی با ساختار ساندویچی برای بازیافت پی وی سی از منابع مختلف موجب افزایش وضعیت پایداری لوله های فاضلاب پی وی سی شده است.

این، همراه با سایر جنبه های زیست محیطی مانند مقدار کم مجاز انرژی، پی وی سی را به پایدار ترین مواد برای برنامه های کاربردی فاضلاب در استرالیا تبدیل کرده است.

مقدمه

پلی وینیل کلراید( پی وی سی) اولین ماده پلاستیکی است که در برنامه های کاربردی لوله کشی در استرالیا معرفی شده است. پی وی سی در ابتدا در زمین های زهکشی به عنوان جایگزینی برای محصولات سنتی فلزی مانند چدن و ​​مس مورد استفاده قرار گرفت.

پی وی سی بسیار موفق بوده است که پس از ۴۰سال هنوز مواد اصلی مورد استفاده در زهکشی زیر و روی زمین است.

 

تاریخ اولیه

نخستین محصول لوله کشی پی وی سی که در استرالیا در لوازم خانگی مورد استفاده قرار گرفت، کانال اتصالات توالت بود.

نصب لوله های پی وی سی نسبت به روشهای سنتی مانند نصب چدن و وی سی کار آسان تری است.

زباله های پلی پروپیلن برای دریچه سینک ها و حمام ها نیز در همان زمان معرفی شدند. این محصولات به سرعت توسط سیستم های زهکشی پی وی سی جانشین شدند.

سرعت پذیرش لوله های زهکشی پی وی سی در هر یک از مجوزهای قانونی متفاوت بوده و وابسته به تعدادی از عوامل است.

معایبی که در سالهای نخست در صنایع پی وی سی مشاهده شد شامل :

 

تجاری:

- دشواری برای متقاعد کردن بازرگانان به تولید محصولات جدید.

با توجه به اینکه بازرگانان محصولات لوله کشی را از قبل خریداری و ذخیره کرده بودند، تمایل چندانی برای خرید و ذخیره محصول جدید را نداشتند. در نهایت طرح این مشکل توسط تبلیغات مختلف و تقاضای لوله کش ها مورد توجه قرار گرفت.

پذیرش پی وی سی به عنوان یک سیستم لوله کشی مدفون در خاک بسیار سریعتر بود به طوری که در عرض ۲تا ۳سال ۸۰درصد نفوذ بازار را فرا گرفت.

سرعت جانشینی لوله های پی وی سی به جای لوله های شیشه ای (VC) فوق العاده بود و در مورد سیستم های فاضلابی (یعنی زیر زمین ) پشتیبانی تجاری بسیار قوی تر بود، زیرا این امر کسب و کار جدیدی را برای آنها به ارمغان آورد.

- هزینه راه اندازی دستگاه اکستروژن برای تولید طیف وسیعی از لوله ها بسیار آسان تر از ایجاد یک دستگاه قالب گیری تزریق با تعداد زیادی از ابزارهای قالب گیری گران قیمت بود.

تا زمانی که بازار به اندازه کافی برای توجیه سرمایه گذاری در ابزار قالب گیری تزریقی برای تولید داخلی بزرگ باشد، بنابراین دسترسی به طیف وسیعی از اتصالات از خارج از کشور لازم بود.

- مقررات استرالیا یک فدراسیون است و مقررات لوله کشی توسط کشورهای مختلف یا مناطق یا حتی شهرداری ها در برخی مناطق اداره می شود.

به عنوان یک نتیجه، صنعت ساخت و ساز باید یک فرآیند تصویب را در هر حوزه مورد بررسی قرار دهد.

در حالی که هدف در طی سال ها دستیابی به یک رویکرد مشترک برای تصویب محصول بوده ولی در حال حاضر یک کد لوله کشی یکنواخت در استرالیا اتخاذ شده است.

یکی از مهمترین مشکلات برای پذیرش تجارت لوله کشی، تفسیر کدهای نصب شده توسط لوله کش ها و افسران بازرسی بود.

کد نصب خوب بود، اما یک سری قوانین جدید برای مقابله با آن ایجاد شد، مخصوصا در مورد اتصالات انبساط، پشتیبانی و محدودیت طول لوله.

- آموزش نصب و پیاده سازی اتصالات پی وی سی به طور قابل ملاحظه ای متفاوت از مواد مورد استفاده قبلی است و برنامه های آموزشی گسترده ای برای اطمینان از درست بودن سیستم ها لازم است.

- استانداردهای صنعت لوله کشی در استرالیا تنظیم شده است و انتشار استانداردهای ملی یکی از ویژگی های بسیار مهم در معرفی و پیگیری پیوسته فاضلاب و لوله های بهداشتی زهکشی است.

صنعت تولید پی وی سی از ابتدا این موضوع را به رسمیت شناخت و همچنان فعالیت خود را در حفظ استانداردها برای نشان دادن تغییرات در محصولات، کاربرد و نصب ادامه داد.

نخستین استاندارد استرالیا برای لوله های پی وی سی در سال ۱۹۶۳منتشر شد اما تنها برای لوله های فشار بود. این استاندارد در سال ۱۹۶۷اصلاح شد تا محصولات بدون فشار را شامل شود. در سالهای 1973 و 1974 ، سهاستاندارد جداگانه برای فشار منتشر شد : ضایعات لوله و دریچه پی وی سی (SWV) و فاضلابی ، منتشر شد. انتشار یک استاندارد نصب نیز یکی از عوامل مهم در موفقیت سیستم پی وی سی بود.

اولین استاندارد نصب در سال ۱۹۷۲منتشر شد. استاندارد نصب از سال ۱۹۷۲مدام به روز شده است، اما بسیاری از مبانی بدون تغییر باقی مانده اند. داشتن مجموعه ای از استانداردها یکی از ویژگی های بسیار مهم در پذیرش لوله های پی وی سی بود. اولین استاندارد طراحی لوله های پلاستیکی در سال ۱۹۷۲منتشر شد و بعدا در سال های ۱۹۸۲و ۱۹۹۹اصلاح شد.

در فهرست استرالیا مجموعه ای جامع، از استاندارد ها وجود دارد که صنعت پی وی سی آن را به رسمیت شناخته و از زمان آغاز فعالیت خود در زمینه های استاندارد بسیار فعال بوده است.

علیرغم مسائل و مشکلاتی که در بالا ذکر شد، پی وی سی به سرعت و به طور گسترده ای در برنامه های زهکشی به کار گرفته شد، از جمله:

- طول لوله بیشتر شد در نتیجه اتصالات کمتری استفاده گردید.

- استحکام طولی کافی

- حمل آسان به دلیل داشتن وزن سبک

- هزینه نصب پایین تر

با این وجود صنعت لوله های پی وی سی نیازمند مقابله با طیف وسیعی از مسائل و سازگاری با تقاضاهای تغییر یافته است. این موفقیت در صنعت پی وی سی باقی مانده و موقعیت غالب خود را در بازار حفظ کرده است.

مقاومت در برابر خوردگی ریشه درخت

اگر چه مقاومت ذاتی اتصالات چسب حلالی و طولانی بودن طول لوله ها در لوله های پس وی سی عملکرد بهتری نسبت به لوله های وی سی دارد، مواردی وجود دارد که اتصالات انعطاف پذیر نیازمند مهر و موم های الاستومری است. این جزء موارد ویژه ای است که در آن پتانسیل تخریب و واکنش در خاک وجود دارد.

طول ریشه ورودی درخت با حداقل فشار 0.55 مگاپاسکال بین لوله و مهر و موم نباید بیشتر از 7 میلی متر باشد.این مشکل توسط تعدادی از تنظیم کننده ها و سپس استانداردهای محصول به تصویب رسید.

برای یک دوره در دهه های ۱۹۸۰و ۱۹۹۰،مهر و موم های الاستومری که در برنامه های آب غیر آشامیدنی استفاده شد که دارای یک مهار کننده رشد ریشه بودند. تعدادی از مسائل مربوط به OH & S و محیط زیست با افزودنی همراه بودند و یک نگرانی وجود داشت که ممکن است مهر و موم شده ی مورد استفاده، به طور غریزی در تامین آب استفاده شود. با مشورت با تنظیم کنندگان و آژانس های آب، صنعت این عمل را متوقف کرد.

در سال ۱۹۹۹،توافق نامه ای برای انتشار استاندارد ترکیبی استرالیا و نیوزیلند منتشر شد.

 

مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش

پی وی سی در ابتدا در زهکشیهای بهداشتی زمین مورد استفاده قرار گرفت. هنگامی که لوله ها برای برنامه های ذخیره شده پذیرفته شدند، یک محصول جداگانه معرفی شد. در حالی که این امر تا حدی تجاری بود، همچنین فهمیده شد که لوله های روی زمین نیاز به درجه بالاتر حفاظت در برابر اشعه ماوراء بنفش به ویژه در آب و هوای استرالیا دارند.

در دهه 1980 و 1990،آشکار است که صنعت پلاستیکی ترجیح می دهد یک محصول را برای تمام کانال های بهداشتی پی وی سی، یعنی محصول در رو یا زیر زمین مورد استفاده قرار دهد.

چرخش عمدتا بر روی قطرهای DN110 و DN160 تاثیر می گذارد که در هر دو برنامه استفاده می شود.

بدین معنی که، شرکت های روزن رانی و قالب سازی،دو گستره از محصولات DN110 و DN160 را تولید و ذخیره کردند و این نسخه برداری نیز توسط بازرگانان و لوله کش ها انجام شد.

تفاوت اصلی رنگ (لوله های کِرِم زیر خاک و خاکستری)،[به دلیل وجود]محتوای تیتانیوم اکسید(TiO2)است. علاوه بر این، لوله در یک محدوده به طور کامل به پایان رسید و لوله های دیگر نیز قفل شدند. پیش از این، صنعت به حمایت از یک پروژه تحقیقاتی عمده، که توسط بِرن(burn)و همکاران او در CSIRO [ سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترک] که برای تعیین سطح بهینه تیتانیوم اکسید در پی وی سی در معرض نور خورشید و هوا انجام شده بود،پرداخت. بر اساس این کار مشخص شد که 1.5 phrاز تیتانیوم اکسید،حفاظت کافی را در برابر اشعه فرابنفشUV برای لوله و اتصالات مورد استفاده در بالا یا پایین زمین فراهم می کند.

خواص صوتی

با رواج یافتن استفاده از لوله های ضایعات پی وی سی در خانه های چند طبقه، تمایلی برای فهمیدن این موضوع وجود داشت که آیا ممکن است پی وی سی صدایی بیش از جایگزینی مانند مس را انتقال دهد. چدن یک محصول مناسب نیست،زیرا گرچه دارای ویژگی های صوتی خوبی است، ولی سنگین است و نیاز به پشتیبانی قابل توجهی دارد. آزمایشات نشان داد که لوله های مس و پی وی سی از نظر ویژگی های انتقال صدا مشابه هستند و در مناطق حساس، عایق صدا برای هر دو لوله مورد نیاز است. به عبارت دیگر، استفاده از پی وی سی در چنین مواردی، اشکالی ندارد. اخیرا، سیستم های لوله کشی توپر PP برای مواردی که نیاز به کاهش انتقال صدا دارند،رایج شده است.

تثبیت کننده های سربی

 

پایدار کننده های حرارتی سرب در لوله های پی وی سی در استرالیا از ابتدای شروع به کار این صنعت مورد استفاده قرار گرفته است. از حدود سال 1989،استفاده از تثبیت کننده های غیر سربی برای لوله های آبرسانی به تصویب رسید، زیرا این نگرانی وجود داشت که ممکن است لوله های آب در مناطق مسکونی جدید با سرعت اولیه بسیار آهسته،مقدار سرب وارد شده در آب آشامیدنی بالاتر از حد قابل قبول شود.روش های راه اندازی مناسب برای کاهش سریع میزان سرب وارد شده به آب،نشان داده شده است، اما تهیه ومدیریت آب مورد نیاز برای شستشو، مسئله روابط عمومی و نگرش محیط زیستی است.ضمن اینکه،مشکلی مشابه برای لوله های زهکشی فاضلاب رخ نداده و سوالی برای معلوم شدن تاثیر لوله های زهکشی تثبیت شده سرب بر میزان سرب پسماند فاضلاب که در نهایت به عنوان کود در مراتع مورد استفاده قرار می گیرد،پرسیده می شود. صنعت پی وی سی به ترتیب بِرن و شافر از CSIRO(سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترک] را برای تحقیق در مورد این موضوع منصوب کردند. آنها نشان دادند که لوله تثبیت شده سرب عامل مهمی برای مقدار سرب پسماند فاضلاب نیست و بنابراین تثبیت کننده های سرب همچنان در این موارد استفاده می شوند.

در زمان های اخیر، نگرانی ها در مورد در معرض قرار گرفتن پرسنل و کارکنان در طول تولید محصولات تثبیت کننده، ترکیبات پی وی سی و بار نهایی سرب در محیط زیست، گسترش یافته است. حدود 5 سال پیش در استرالیا تصمیم گرفتیم که سرب را از تمام ترکیبات پی وی سی حذف کنیم. صنعت لوله سازی اولین حوزه برای خاتمه دادن به استفاده از سرب بود. برای اطمینان از تسریع این عمل در تمامِ صنایع، مقررات محصولات در سال 2009 اصلاح شد تا صراحتا مانع استفاده از ترکیبات افزوده سرب شود. مقررات لوله کشی نیاز به لوله و اتصالاتی دارد که نه تنها با استاندارد استرالیا مطابقت داشته باشد، بلکه همچنین باید توسط شخص ثالث تأیید شود. بنابراین، اطمینان از اینکه تمام تولید کنندگان، استفاده از سرب را از بین می برند، آسان بود.با این که افزودن ترکیبات سرب به لوله و اتصالات پی وی سی ممنوع است،ولی بازیافت پی وی سی تثبیت شده، برای استفاده در هسته لوله های ساندویچی،مجاز است. این عمل، یک محصول عملی برای چنین بازیافتی فراهم می کند که در پوسته داخلی و بیرونی تثبیت شده بدون سرب قرار گرفته است.

مقاومت در برابر آتش

مقاومت در برابر آتش مسئله ی دیگری است که صنعت لوله پی وی در طول سال های طولانی به آن پرداخته است. در حالی که معماران و تنظیم کننده های خود اِطفا،علاقه مند به رتبه بندی اولیه شاخص های احتراق پی وی سی شده اند،که شاخص هایی مربوط به سهولت احتراق، گسترش شعله، گرمای تولید شده و دوده خارج شده,بیان شده است. ویژگی های اشتعال پذیری ذاتی پی وی سی معمولا در مقایسه با مواد دیگر مورد توجه قرار می گیرد. 

همانند تمامی لوله های گرمانرم، پی وی سی هم در یک حادثه آتش سوزی ذوب می شود و در ساختمان های چند طبقه، دیوار و فرو رفتگی های سقف و کف می تواند اجازه عبور آتش ساختمان های دیگر،بدهد.دستگاه های اطفای حریق برای جلوگیری از این امر توسعه یافته اند. این ها همه برای فرورفتگی لوله های گرمانرم در دیوارها، سقف ها و کف های مقاوم در برابر آتش مورد نیاز است.

طول عمر 

هنگامی که اولین بار مطرح شد،ادعا می شد که لوله های زهکشی پی وی سی عمری ظاهری بالغ بر 50 سال داشته باشند. با این حال، به این دلیل که طول عمر سیستم های لوله کشی پی وی سی به 30 سال یا بیشتر می رسد، مشخص شد که صنایع همگانی[مانند برق و تلفن] باید برای تأمین هزینه های مورد نیاز برای جایگزینی یا بازبینی سرویس های مورد نیاز در طول عمر لوله ها اقدام کنند. برای برخی از صنایع همگانی، حسابداری هر شرکت باید به گونه ای باشد که حتی در صورت عدم نیاز صرف پول، سهم سالیانه هر شرکت برای جایگزینی لوله ها و سرویس ها تأمین شود. صنعت لوله پی وی یک ارزیابی برای تعیین وضعیت لوله های فاضلاب پس از دوره های خدمات 26 ساله انجام داد. پس از ارزیابی، هیچ تخریب یا زَوالی در خاصیت حجمی[توده ای] مواد و هیچ خسارت قابل توجهی در ضخامت دیواره، به علت سایش وجود نداشت و به همین طریق، طول عمر لوله های ویتل و تنکون تا بیش از 100 سال افزایش یافته است. این احتمال وجود دارد که ارزیابی های آینده باعث افزایش بیشتر در طول عمر آن ها شود.

 

 

عملکرد ساختاری لوله های فاضلاب پی وی سی

اولین عملکرد های کاربردی برای تخلیه های بهداشتی پی وی سی، همگی در سطح زمین بودند و در قسمت هایی، به دلیل عدم آگاهی از برهم کنش متقابل بین خاک و لوله های انعطاف پذیر انجام می شد. در برخی موارد، سردرگمی به دلیل تفاوت بین خاصیت های وابسته به زمان و تخریب خاصیت ها به همراه زمان بندی دیده شده است. این مسئله برای همه لوله های پلاستیک است. یک سو تفاهم که تحت تاثیر بار و وزن خاک وجود دارد این است که لوله های پی وی سی برای تمام مدت عمر مفید خود به همراه خط لوله نهایی به دلیل ناکافی بودن ظرفیت هیدرولیک و فرو پاشی فاجعه بار،شروع به کج شدن می کند. صنعت لوله های پلاستیک این موضوع را در سطح ملی و بین المللی با انتشار مقالات تحقیقاتی متعدد و کدهای نصب و طراحی، مطرح کرده است. در نهایت، طراحی لوله های پلاستیکی انعطاف پذیر، پذیرفته شده و لوله های پی وی سی در همه کشورها و مناطق استفاده می شود.

محیط

به حداقل رساندن استفاده از محصولات پی وی سی حالت پیشنهادی سیدنی برای بازی های المپیک 2000 بود.این عمل،بوسیله ی بعضی از آنها به عنوان حذف پی وی سی از محل برگزاری المپیک تفسیر شده بود و به حداقل رساندن یا حذف پی وی سی متعاقبا توسط تصریح کننده های دیگر با آغوش باز پذیرفته شد. صنعت پی وی سی مجبور بود که در تعدادی از برنامه ها تغییری ایجاد کند که نگرانی های واقعی در مورد پی وی سی را مطرح و نگرانی های نامعتبرِ علمی را رد کند.صنعت پی وی سی یک برنامه به عنوان یک برنامه نظارت بر محصول (PSP)را پذیرفته است که اشکالات زیر را اعلام می کند:

  • تثبیت کننده های سرب (که دیگر مجاز نیست)
  • عدم وجود رنگدانه کروم یا کادمیوم
  • مونومر کلر و وینیل کلرید VCMتولید شده از مسیرهای آزاد جیوه
  • محدودیت ها روی انتشار VCM در طول تولید پی وی سی و محدودیت ها روی محتوای VCM در خود رزین (بسپار)

در یک دوره، محصولات پی وی سی در رتبه بندی گرین استار،جریمه شدند. در حال حاضر طرح برای لوله ها و لوله های ساخته شده است که باید طبق الزامات شورای ساختمان سبز که از بهترین روش های زیست محیطی (BEP PVC) استرالیا به حساب می آید،ساخته شود؛این الزامات به دقت با PSP هماهنگ است.محصولات BEP PVC به گونه ای مارک دار شده و به طور فزاینده ای در ساختمان های معتبر گرین استار مشخص می شوند.

کارایی مواد

مشخصات اصلی برای لوله های زهکشی پی وی سی،نه تنها قطر را برای سازگاری، بلکه حداقل ضخامت مورد نیاز دیواره برای قابلیت استفاده را نیز فراهم آورد. با مطرح شدن ساختارهای دیوار های ساختمانی مهم، ضخامت دیواره ها بیش از این مناسب نبود و حداقل سفتی لوله مطرح شد.در ابتدا،صنعت استرالیا اشتباهی در تعیین میزان سفتی برای لوله های ساختمانی شکل گرفته دیوار و حفظ حداقل ضخامت دیوار برای محصولات ساده دیواری انجام داد.این امر، منجر به ناهماهنگی شد که به موجب آن، لوله های مسطح دیواری عمدتا و به طور قابل توجهی سخت تر از مواد ساختاری دیوار بود. این اشتباه با تعیین حداقل میزان سفتی که برای همه محصولات به صورت ≥DN110 است،اصلاح شد.قطرهای کوچکتر استفاده شده در لوله های داخلی همچنان با توجه به قطر و ضخامت دیواره مشخص می شود. برای لوله های ≥DN110 دو درجه سختی معرفی شدند که SN4 و SN8 می باشند. به دلیل اینکه سختی های لوله ها کمی پایین تر از مقادیر ضخامت دیواره جایگزین شده است،حفاظت از بعضی مواد نتیجه داد.در شرایطی که درصد قابل توجهی از ذخیره سازی وجود نداشت، صرفه جویی در زمانی که در صنعت کل انجام می شد،مهم بود. به سرعت متوجه شدیم که در عمل، اغلب توجه کافی به کیفیت نصب لوله های DN110 که معمولا در ساخت و ساز مسکونی استفاده می شود، نادیده گرفته می شود.در نتیجه مشکلات نصب لوله ها در قطر مشخص وجود داشت. برای از بین بردن این مشکل، صنعت، طبقه بندی سختی لوله ها را برای DN110 به SN6 و SN10 افزایش داد. استحکام اضافیِ مدل های سخت تر بیشتر برای جبران زوال نرمافزار و روشهای نصب ضعیف تر بود.این یک پاسخ عملی به این مسئله محسوب می شد و به نظر می رسید انجام آن سریعتر از تلاش لوله کش ها و تخلیه کنندگان برای تغییر عملکرد ها باشد.دست هایی با سختی بالاتر برای لوله های DN110 از سال 1999 باقی مانده است.

 

برای صرفه جویی در مواد بیشتر،لوله های پی وی سی دارای ساختمان ساندویچی (SC) به طور گسترده ای پذیرفته شده است.در حالی که ساختارهای کارآمد مؤثر دیگر مانند لوله های رولتیک(شیار دار) وجود دارند، لوله های SC دارای مزیتی دقیقا مشابه محصولات اصلی هستند و روش های نصب و راه اندازی تغییر نمی کنند.بازدهی مواد با ترکیبی از عوامل به دست آمده که عبارت اند از :

  • اسفنجی شدن هسته لوله
  • حذف رنگدانه از هسته پوشیده شده
  • قرار دادن مجدد بازیافت درون هسته. این راه حل می تواند از یک دیدگاه زیست محیطی سودمند باشد، زیرا می تواند بستری برای کاهش ضایعات پی وی سی نسبت به مواد دیگری که طول عمر زیادی دارند ودر طبیعت باقی می مانند،فراهم آورد.

هنگامی که اولین لوله های مخصوص دیوار برای اولین بار مطرح شدند، صنایع همگانی(مانند آب و برق)نگرانی های خود را در مورد امکان آسیب به یکپارچگی سیستم ها بوسیله ی سایش و یا آسیب دیگر به دیوار داخلی ابراز کردند.یک روش عملی برای کاهش این نگرانی ها،با تعیین حداقل ضخامت لایه داخلی لوله های SC،انجام شد که بر این اساس ۵۰٪بیشتر از مورد نیاز در ISO21138.2 در نظر گرفته شد.

 

انرژی موجود

تمرکز فراوان بر روی پایداری و تغییرات آب و هوایی، علاقه مندی زیادی به استفاده از انرژی، نه تنها در بهره برداری از ساختمان ها و زیرساخت ها، بلکه در استفاده انرژی موجود (EE)در محصولات مورد استفاده برای ساخت آنها ایجاد کرده است.این انرژی به همان اندازه برای لوله ها به عنوان دیگر اجزای ساختمان نیز کاربرد دارد.هنوز رویکرد جهانیِ استواری برای محاسبات EE وجود ندارد. به عنوان مثال، محاسبات باید همواره انجام شوند، اما همیشه الزاما شامل تبدیل مواد به فرم نهایی نیست.همچنین برای لوله ها، مقادیر انرژی تجسم شده باید براساس طول محصول، نه جرم مادی آن باشد. هزینه های حمل و نقل و همچنین سهم پوشش ها و روکش ها نیز در نظر گرفته شود.تا به امروز، نشان داده شده است که در اغلب موارد استفاده از لوله های فاضلاب و بهداشتی زهکشی و بهداشتی پی وی سی با مواد دیگر، به ویژه هنگامی که از ساخت و سازه های هسته فاضلاب و بازیافت استفاده می شود، مطلوب تر است. لوله سازی علمب در حال تحول است و صنعت استرالیا به دنبال پیشرفت در آن است. انتظار می رود این پیشرفت با همکاری با سایر گروه های ذینفع باشد.

 

نتیجه

لوله های پی وی سی به دلایل مختلف از پذیرش سریع در بازار فاضلاب و بهداشتی استرالیا برخوردار می باشد. این شامل سهولت حمل و نقل و نصب، عملکرد مشترک و انگیزه تجاری است.با این حال ، علاوه بر مزایای استفاده از این مواد، صنعت لوله سازی با ایجاد یک تلاش هماهنگ برای آموزش و تربیت لوله کش، بازرسان و تنظیم کننده ها، به موفقیت دست یافته است.همچنین صنعت منابع قابل توجهی را برای ایجاد طیف گسترده ای از استانداردهای ملی در مورد مشخصات محصول همراه با عملکرد، نصب و طراحی اختصاص داده است.

گرچه جذب اولیه لوله های پی وی سی و اتصالات بسیار سریع بود،ولی صنعت همچنان با چالش های پیش رو مواجه است.این صنعت با کمک به تحقیقات، به طور فعال به حفظ استانداردهای ملی و رسیدگی به موقع به مسائل مربوط به نصب، محیط زیست و مسائل تجاری پرداخته است.

لوله های فاضلاب و زهکشی پی وی سی در استرالیا در حال حاضر به مدت بیش از 40 سال استفاده شده است و همچنان بسیار موفق است. هیچ دلیل عملکردی یا زیست محیطی برای لوله ها وجود ندارد که چرا پی وی سی نباید در ساختار های فاضلاب و زهکشی استفاده شود.از لحاظ تجاری نیز، پی وی سی از مواد رقابتی برتر است.

سختی طولی لوله های پی وی سی به این معنی است که آنها می توانند به راحتی در فضای کم بدون عملکرد کم تر قرار گیرند که می تواند منجر به جمع آوری فاضلاب شوند. این در استرالیا بسیار مهم بوده است که شرایط خشکسالی گردشی، به استفاده از وسایل کم مصرف و مخازن توالت کم حجم،منجر شده است.

هیچ دلیلی برای شک کردن در این امر وجود ندارد که لوله های پی وی سی که قبلا نصب شده اند، می توانند خدمات سالمی را برای سال های متوالی بیش تری ارائه دهند. همچنین هیچ و پایه و اساسی برای پذیرفتن مواد جایگزین برای ایجاد مزیت طبیعی و کلی وجود ندارد.

ظاهرا ممکن است معلوم شود که صنعت لوله سازی پی وی سی همانطوری است که بیش از 40 سال پیش بوده است. با این وجود، صنعت با موفقیت به چندین چالش جواب داده است و بدون شک این کار در آینده ادامه خواهد یافت.

REFERENCES 1 Australian Standard AS1477, Unplasticised PVC (UPVC) pipes and fittings for pressure applications, 1973, Standards Australia, Sydney, Australia. 2 Australian Standard AS1415, Unplasticised PVC (UPVC) pipes and fittings for soil, waste and vent (SWV) applications, 1974, Standards Australia, Sydney, Australia. 3 Australian Standard AS1260, Unplasticised PVC (UPVC) pipes and fittings for sewerage applications, 1974, Standards Australia, Sydney, Australia. 4. Australian Standard CA67, Installation of PVC Pipe Systems, 1972, Standards Australia, Sydney, Australia. 5. Australian Standard CA68, Plastics Pipes Laying Design, 1972, Standards Australia, Sydney, Australia. 6. A. Whittle, APRI National Conference, Leura, Australia, 1997. 7. J. P. Lu, L. S. Burn and A. Whittle, Polymer Engineering and Science, 2000, 40 (10), 2217. 8. Australian Standard AS5055, Test method for the resistance of pipe joints to plant root intrusion, 2006, Standards Australia, Sydney, Australia. 9. R. J. LeHunt, Plastics Pipes V, 1982, York, UK, 21.1. 10. R. J. LeHunt, Plastics Pipes VI, 1985, York, UK, 9.1 11. L. S. Burn, K. G. Martin and S. D. Terrill, Effects of titanium dioxide on the weathering performance of UPVC pipe, 1987, DBR Report R87/3, CSIRO Highett, Australia. 12. L. S. Burn and B. L. Schafer, The environmental impact of lead leaching from uPVC sewerage waste and vent pipes, 1997, CSIRO, Highett, Australia. 13. A. J. Whittle and J. Tennekoon, Plastics, Rubber and Composites, 2005, 34 (7), 311. 14 ISO 21138.2, Plastics piping systems for non-pressure underground drainage and sewerage – structured-wall piping systems of unplasticized poly(vinyl chloride) (PVC-U), polypropylene (PP) and polyethylene (PE) – Part 2: Pipes and fittings with smooth external surface, Type A. 2007, ISO, Geneva, Switzerland.

منبع: شرکت لوله گسترخادمی

 

پرینت
به اشتراک بگذارید :